21 Ağustos 2026 tarihinde New York Güney Bölgesi Federal Mahkemesi (SDNY), ABD Dışişleri Bakanlığı’nın 75 ülke vatandaşına göçmen vizesi verilmesini askıya alan politikasını tümüyle ve ülke genelinde geçersiz kıldı. Karar, yalnızca politikayı ortadan kaldırmakla kalmadı; bu politikaya dayanılarak verilmiş vize retlerini de iptal ederek dosyaların yeniden değerlendirilmesini emretti.
Aşağıda kararın arka planını, hukuki gerekçesini, kimleri kapsadığını ve hâlâ belirsiz kalan noktaları özetliyoruz.
Arka Plan: Yasak Nasıl Doğdu?
Dışişleri Bakanlığı, 14 Ocak 2026’da 75 ülkenin vatandaşlarına göçmen vizesi verilmesini süresiz olarak durduracağını duyurdu; uygulama 21 Ocak 2026’da yürürlüğe girdi.
Gerekçe olarak “kamu yükü” (public charge) ölçütü gösterildi. Bakanlık, bu ülkelerden gelen göçmenlerin ABD’de kamu yardımlarına başvurma olasılığının yüksek olduğunu, dolayısıyla tarama ve inceleme prosedürlerinin yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini savundu. Dayanak olarak, söz konusu ülkelerden gelen göçmen hanelerinin önemli bir bölümünün bir tür kamu desteği aldığına dair veriler öne sürüldü.
Uygulamada ne oldu? Konsolosluk memurlarına, başvuru sahibi tüm koşulları sağlasa ve hakkında hiçbir uygunsuzluk gerekçesi bulunmasa bile, INA § 221(g) uyarınca vizeyi reddetme talimatı verildi. Yani mülakatlar yapılmaya devam etti, dosyalar açıldı, ancak vize basılmadı.
Yasak, tek başına küçük bir grubu değil, dünya ülkelerinin yaklaşık %40’ını kapsıyordu.
ABD Göçmen Vize Yasağı Kapsamındaki 75 Ülke
| Afganistan | Antigua ve Barbuda | Arnavutluk | Azerbaycan | Bahamalar |
| Bangladeş | Barbados | Belarus | Belize | Bosna-Hersek |
| Brezilya | Butan | Cezayir | Demokratik Kongo Cum. | Dominika |
| Eritre | Ermenistan | Etiyopya | Fas | Fiji |
| Fildişi Sahili | Gambiya | Gana | Gine | Grenada |
| Guatemala | Güney Sudan | Gürcistan | Haiti | Irak |
| İran | Jamaika | Kamboçya | Kamerun | Karadağ |
| Kazakistan | Kırgızistan | Kolombiya | Kongo Cumhuriyeti | Kosova |
| Kuveyt | Kuzey Makedonya | Küba | Laos | Liberya |
| Libya | Lübnan | Mısır | Moğolistan | Moldova |
| Myanmar | Nepal | Nijerya | Nikaragua | Özbekistan |
| Pakistan | Ruanda | Rusya | Saint Kitts ve Nevis | Saint Lucia |
| Saint Vincent ve Gren. | Senegal | Sierra Leone | Somali | Sudan |
| Suriye | Tanzanya | Tayland | Togo | Tunus |
| Uganda | Uruguay | Ürdün | Yemen | Yeşil Burun Adaları |
Türkiye bu listede yer almıyordu; dolayısıyla Türk vatandaşları doğrudan bu yasaktan etkilenmedi. Ancak listedeki ülkelerin vatandaşı olan aile üyeleri, çalışanlar veya çift vatandaşlığa sahip kişiler açısından karar doğrudan sonuç doğuruyor.
Yasak yalnızca göçmen vizelerini (yani yurt dışındaki konsolosluk üzerinden yürütülen yeşil kart süreçlerini) kapsıyordu. Turistik, öğrenci ve geçici çalışma vizeleri gibi göçmen olmayan vize kategorileri etkilenmedi.
Mahkeme Ne Dedi?
Hâkim Vargas’ın gerekçesi birkaç ayak üzerine kuruluyor:
Bakanın yetkisi aşıldı. INA § 104(a), Dışişleri Bakanı’nı göç mevzuatının uygulanmasıyla görevlendirirken, vize verme veya reddetme yetkisini açıkça konsolosluk memurlarına bırakır. Mahkemeye göre Rubio’nun genelgesi bu istisnayı fiilen ortadan kaldırdı ve memurların bireysel karar verme görevini bir milliyet kuralıyla ikame etti.
Yasal dayanağı olmayan ret talimatı verildi. Federal düzenleme (22 C.F.R. § 40.6), bir vizenin ancak kanunda özel olarak öngörülmüş bir gerekçeye dayanılarak reddedilebileceğini söylüyor. Politika ise böyle bir gerekçenin bulunmadığı hallerde bile ret zorunluluğu getiriyordu.
Milliyete dayalı ayrımcılık yasağı ihlal edildi. INA, göçmen vizesi verilirken milliyete dayalı ayrımcılığı sınırlı istisnalar dışında yasaklıyor. Mahkeme, politikanın önce milliyete göre reddettiğini, ardından bu sonucu “kamu yükü” etiketiyle gerekçelendirdiğini, oysa yasanın her başvuranın kendi koşullarına göre değerlendirilmesini emrettiğini belirtti.
Kararın dili sert. Vargas politikayı “açıkça hukuka aykırı” olarak nitelendirdi ve milliyete göre kategorik ret uygulamasının yasal düzenin doğrudan ihlali anlamına geldiğini yazdı. Habercilikte kararın bazı ifadeleri “Orwellvari” başlıklarıyla aktarıldı.
2018 seyahat yasağı içtihadından ayrıldı. Mahkeme, Yüksek Mahkeme’nin Trump’ın ilk dönemindeki seyahat yasağını onayan kararının cumhurbaşkanının ülkeye girişe ilişkin yetkisiyle ilgili olduğunu; bu davanın ise Dışişleri Bakanlığı’nın, yasaya göre zaten uygun bulunmuş başvuru sahiplerine vize vermeyi reddedip reddedemeyeceğine ilişkin olduğunu vurguladı.
Devletin kazandığı tek nokta: Mahkeme, politikanın kamu yükü hükmüyle doğrudan çeliştiği iddiasını kabul etmedi; çünkü memurun bu gerekçeyle ret verebilmesi için yine bireysel bir kamu yükü değerlendirmesi gerekiyordu.
Karar Pratikte Ne Değiştiriyor?
Yasak artık uygulanamaz. Konsolosluklar, listedeki ülkelerin vatandaşları için göçmen vize işlemlerini yeniden yürütmek durumunda.
Sadece bu politikaya dayanan retler iptal edildi. Bu dosyalar esastan yeniden değerlendirilmek üzere geri gönderildi.
Başka gerekçelere dayanan retler geçerliliğini koruyor. Bağımsız bir uygunsuzluk gerekçesi varsa karar bunu ortadan kaldırmıyor.
Diğer yasaklar kapsam dışı. 1 Ocak 2026’da yürürlüğe giren 39 ülkelik seyahat yasağı, 23 Aralık 2025’te başlayan çeşitlilik vizesi (DV) duraklaması ve diğer vize türlerine ilişkin kısıtlamalar bu davanın konusu değildi; yürürlükte kalmaya devam ediyor.
Bu ikinci mahkeme kararı, ilk iptal. 31 Temmuz 2026’da bir başka federal hâkim de politikayı hukuka aykırı bulmuş, ancak yalnızca dar kapsamlı bir çözüm sağlamıştı. SDNY kararı ise politikayı bütünüyle ortadan kaldırıyor.
Belirsizliğini Koruyan Noktalar
Temyiz: Dışişleri Bakanlığı kararı temyiz edebilir ve temyiz süreci boyunca kararın yürütmesinin durdurulmasını (stay) talep edebilir. Bu gerçekleşirse tablo yeniden değişebilir.
Uygulama hızı: Konsolosluklar yaklaşık yedi aydır biriken dosyalar için yeniden mülakat planlaması yapmak zorunda. Pratikte normale dönüş kademeli olacak.
Kamu yükü kuralları ayrı bir başlık: İç Güvenlik Bakanlığı’nın (DHS) Temmuz 2026’da yayımladığı ve 15 Eylül 2026’da yürürlüğe girecek olan, ABD içinden statü değişikliği (adjustment of status) başvurularına ilişkin kamu yükü düzenlemesi bu karardan etkilenmiyor. Yani ister yurt dışından göçmen vizesiyle, ister ABD içinden statü değişikliğiyle başvurulsun, mali durum, sağlık, yaş, eğitim, sigorta gibi unsurların yakından incelenmesi beklentisi sürüyor.
Kimler Ne Yapmalı?
Başvurusu bu politika nedeniyle reddedilenler: Dosyanızın karara dayanarak yeniden değerlendirmeye alınıp alınmadığını takip edin; konsolosluk yazışmalarınızı ve ret bildiriminizdeki gerekçe kodunu (özellikle 221(g)) saklayın.
Mülakatı bekleyenler: Randevu planlamasında hareketlenme olabilir; konsolosluk sayfalarını ve CEAC durum ekranını düzenli kontrol edin.
İşverenler ve İK/global mobilite ekipleri: İstihdam temelli göçmen vize dosyalarında başlangıç tarihlerini yeniden planlarken temyiz riskini de hesaba katın.
Herkes için: Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye değildir. Kendi dosyanıza ilişkin karar almadan önce bir ABD göçmenlik avukatına danışmanız yerinde olur.
